‘Sitting on a sofa on a sunday afternoon.’ Een zinnetje uit een wereldbekend liedje kwam vrijdagochtend zomaar bij me op. Natuurlijk ken ik als muziekliefhebber het melodietje er bij en de hele dag heb ik dit in mijn hoofd. Pas ’s avonds besef ik me wat mogelijk de oorzaak hiervan is: morgenavond gaan we naar The best of Simon & Garfunel in De Lawei
En zo rijden we op deze nazomerse zaterdagavond bij ondergaande zon onder de volle maan samen met Nynke’s ouders richting de schouwburg in Drachten waar ons een heerlijke muziekavond vol wereldhits van het succesvolste muzikale duo aller tijden staat te wachten. We genieten al meteen volop bij het horen van de eerste klanken van The sound of Silence, het nummer waar de Paul en Art mee doorbraken.
Tussen de nummers door vertellen Sieb van der Ploeg en Maarten Peters het verhaal van de twee jongens uit New York, die ooit begonnen onder de duonaam Tom & Jerry. ‘We all come, to look for America’, zo zweven we even later weer verder langs diverse hits en we krijgen te horen hoe het nummer Mrs. Robinson oorspronkelijk de naam van een heel andere dame zou krijgen.
Syb van der Ploeg en Maarten Peters kennen hun teksten feilloos, spelen de gitaarsolo’s perfect bijna identiek aan het origineel en zitten boordevol informatie die ze met ons delen, maar ook de toetsenist en multi-instrumentalist – die we herkennen uit de Beste Zangers – dragen zonder meer hun steentje bij aan deze weergaloze muziekavond.
“Noh, en dan hawwe wy nije wike de Feanster Music Night”, zo blikt een bekende even vooruit wanneer we in de pauze in een ontmoeting onze recensies over het eerste gedeelte van deze avond delen. “Ja”, zo verklap ik glunderend en helemaal ik de sfeer van vanavond, “en daarin beginnen we met een nummer van Paul Simon.
Prachtige saxofoonsolo’s krijgen we te horen, pianospel dat ons onmiskenbaar terugbrengt bij het prachtige nummer Bright Eyes, dat Art Garfunkel alleen uitbracht na de scheiding van het duo in 1970; Bridge over troubled Water was hun laatste nummer samen. Simon & Garfunkel verloren elkaar uit het oog, maar niet uit het oor, zo bleek toen in 1981 het live reünieconcert in Central Parks volgde.
Van het begin tot aan het eind van de avond genieten we volop van wereldhits als Mrs. Robinson, The Boxer, Homeward Bound en Scarborough Fair, de verhalen over het ontstaan van deze muziek en de belevenissen daaromheen. Bijna swingend verlaten we zaal wanneer het laatste nummer wordt gespeeld: Cecilia.
“Het mooiste van deze avond vond ik toch wel dat mijn ouders zo hebben genoten”, blikt Nynke terug als we aan het einde van de avond thuis met z’n tweeën nog iets drinken en het concert in Central Parks daarbij hebben opgezocht. “Het doet me denken aan vroeger, bij het zien van deze beelden komt de gedachte aan thuis altijd weer terug.”
Weer een dag later, op een ‘sunny sundayafternoon’ blik ik ook tevreden terug op een prachtig avondje uit, met warme klanken van vroeger, het bijzonder mooie van muziek en ik probeer het te omschrijven.