“Goeiemoarn, hjir is de kofje!” Heel vriendelijk worden we deze ochtend in Theetuin Aan de Lauwers ontvangen. ‘Happen & Trappen langs de Lauwers’ staat voor vandaag in onze agenda en de start voor ons fietstocht langs een deel van dit riviertje is in Gerkesklooster/Stroobos. Samen met André en Rineke beleven we de Dag van de Lauwers.
Na de koffie met daarbij vrolijke noten van onder meer ‘Hello Mary Lou’ fietsen we onder een heerlijke ochtendzon richting Visvliet waar in de tuin van de Witte Kerk een aardbei-biscuitdessert of een fris yoghurttoetje met lemon curd op ons wacht. Af en toe een schepje nemend uit deze lekkernij kijken we rond in het kerkje of op de gezellig ingerichte markt. We laten vervolgens Burum even liggen en fietsen door naar Pieterzijl.
In dorpshuis De Wending wordt na het afstempelen een aaierbal met Lauwerspatat voor ons gebakken. Deze nuttigen we in alle rust achter het dorpshuis op een bankje, met het zicht op een soort van speelveldje. “In moai boaiemke”, noemt Nynke deze behoorlijk vullende maaltijd. Het is pas twaalf uur en onder meer het hoofdgerecht en pannenkoeken staan ons nog te wachten.
Ook in Lauwerszijl is het gezelligheid ten top bij de stempellocatie en ontmoeten we shantykoor de Sinking Ships vertolkt door het ons welbekende straattheater HympHamp. Ook ontmoet ik hier nog een oude schoolgenoot van me waar ik uiteraard even een praatje mee maak. Veel tijd om te kletsen is er echter niet, de appelplaattaart, aardappelsalade en appelsap moeten ook naar binnen worden gewerkt.
Bijna ieder uur zitten we achter een enorme lekkernij en dat begint er wel aardig in te tikken. “Och, wy fytse it der wol wer ôf”, denkt Rineke. Het is nog steeds prachtig mooi weer, maar in de verte zien we de lucht aardig betrekken en denken een bui te zien hangen. “Buien waaien wel voarbie”, zegt een Groninger vrouwtje van 91 jaar waar André even een praatje mee maakt. “Hja moet’n een bytsje positief bliev’n.”
De saamhorigheid tussen de ruim driehonderd deelnemende fietsers is groot, we worden door vrijwel iedere tegenligger begroet. ‘Hallo!’, of een enthousiast ‘hoi-hoi’ volgen elkaar in rap tempo op. De wind haalt aardig aan als we richting Zoutkamp fietsen. Bij de gekleurde huisjes staat hier een broodje beenham en met mosterdsoep voor ons klaar.
“It kin niet op met de lekkernij’n”, zo zijn vier oudere dames het wel met elkaar eens terwijl we samen in de harde wind genieten. “De soep waait me bijna van de lepel.” Zeemansliederen klinken door de wind. ‘Wat zullen we eten, wat zullen drinken… Er is genoeg voor iedereen!’ Alles is even lekker, maar het had hier en daar wel ietsje minder uitbundig gekund, zo horen we meer dan eens.
Twee heerlijke stracciatella ijsbollen met de nodige lekkernijen en vervolgens een bak koffie of thee krijgen we bij de molen Rust Roest in Munnikezijl. Hier beginnen ze al met opruimen en vernemen we dat het feestje maar tot vier uur duurt. Verhip, wij nemen overal de tijd om volop te genieten maar zo dreigen we onze pannenkoeken op de volgende locatie en het hoofdgerecht op het eindstation te missen.
Een telefoontje naar Theetuin Aan de Lauwers leert ons dat de runderstoof met aardappelgratin, rode kool en een speciaal biertje voor ons op temperatuur wordt gehouden. Daarvoor moeten we eerst nog een uurtje fietsen met flinke tegenwind en dan hebben we ook wel zin in ons hoofdmenu. De eerste regendruppels beginnen nu te vallen en we zijn dan ook blij dat we onder de rook van Gerkesklooster/Stroobos de vertrouwde stem van onze volkszanger Johan Timersma horen.
Genietend van ons stoofpotje blikken we terug op een enerverende dag boordevol beweging, hee-eel veel eten waarbij de tussengerechtjes soms ietwat te groot uit zijn gevallen en een en al gezelligheid en saamhorigheid. Af en toe keken we met iets gekromde tenen naar de enorme stapel plastic schaaltje die klakkeloos de kliko in gingen terwijl de organisatie in het kader van de duurzaamheid beslist beter had gescoord met een rondje door de vaatwasser.
De hele dag hebben we ons voortbewogen langs de Lauwers op de dag van de Lauwers in het kader van happen & trappen langs de Lauwers. Jammergenoeg weet ik aan het einde van de ruim veertigkilometer lange fietstocht niet meer van dit onder Surhuisterveen ontsprongen riviertje dan toen ik er aan begon. De gastvrijheid en vriendelijkheid is groot, de volgende keer zijn we meer van de partij, dan moet ik maar eens wat meer gaan letten op het onderwerp van de dag.