Af en toe heb ik van die gedachten die me maar niet los laten, ze blijven maar rondspoken in mijn hoofd. Zo ook deze aanbieding van de Nederlandse Spoorwegen van onbeperkt reizen in de daluren. Voor een luttel bedrag kan ik de trein instappen en overal naartoe reizen, het abonnement is al voordelig bij twee retourtjes per week.
Nu weet ik natuurlijk wel dat het voor mij nooit voordelig is omdat ik normaalgesproken niet veel met de trein reis, maar deze aanbieding kan daar weleens veranderingen in brengen. Mijn dagen zijn namelijk soms best wel lang en – hoewel ik me nooit verveel – zou even een reisje maken af en toe een welkome afwisseling zijn.
Daarnaast heb ik al ontdekt dat mijn schrijversinspiratie vooral tijdens reizen uiterst actief aan de slag gaat, ik hou van observeren en tijdens een reis of een bezoek aan een stad of andere interessante locaties beleef ik vast vele mooie momentjes.Voor mijn gevoel ga ik een wereldreis maken. Ik hoor het me zelf al zeggen: ‘ik ga vandaag even met de trein naar Zandvoort, tot vanavond.’
Steeds maar weer blijf ik denken aan een dagje naar Amsterdam, even rondneuzen in Utrecht, de grote kerk van De Bosch bezoeken of een dagje wandelen in de Bieschbos. ‘Ach, zoiets doe je toch niet zomaar?’, spreekt telkens het stemmetje in mijn hoofd dat me tegenhoudt, maar toch laat het idee me maar niet los. Bovendien als ik anderen er over vertel merk ik dat mijn gezicht straalt.
Dan bedenk ik ineens: ik doe het gewoon. Vanaf 1 juli ga ik op reis. De wereld lijkt plotseling voor me open te liggen, ik kan doen wat ik wil. Maar… wat wil ik eigenlijk? Waar ik vooral het meeste zin in heb is om er veel over op te schrijven en wie weet wat ik allemaal ontmoet en ontdek. Ik ga op wereldreis! Wie weet kom ik je nog tegen, reis je een stukje mee en anders kijk je maar mee door het lezen van mijn reisverslagen, want die zullen er zeker volgen.
