Het werd zo langzamerhand ook wel weer eens tijd, zo oordelen we als we besluiten weer eens een langere wandeling te gaan doen en komen dan al snel op het Friese Woudenpad, waarvan het alweer meer dan twee jaar geleden is dat we de etappe Sluiszicht-Boijl hebben gelopen. Voor dit weekend hebben we op zaterdag een etentje, voor maandag hebben we een tuindag op de planning en daarom kiezen we voor wandelen op zondag.
De etappe van Boijl naar Wilhelminaoord staat op het programma. Omdat het bijna zomers is, gebruiken we de fietsen om ons te verplaatsen tussen eindpunt en terug naar de auto. Deze parkeren we bij de bushalte in Wilhelminaoord en vervolgens rijden we naar Boijl waar we de auto parkeren bij het kerkje waar we de vorige keer aan het eind nog een kopje thee hebben gedronken en beginnen dan de wandeling.
Vanuit Boijl verdwijnt de etappe al snel in een bosrijke omgeving en het duurt niet lang of we horen niets anders meer dan fluitende vogels, het is volop genieten van onder meer tuinfluiters, merels en wielewalen. Na nog geen drie kwartier wandelen vinden we schooltje Boschoord aan de Schoollaan een leuke plek om een bakje koffie te gaan drinken. Een prachtige locatie met twee keurige bankjes.
Een half uur later zie we aan het Turfpad alweer een leuk bankje en nemen de tijd voor een tweede bakje koffie, het genieten van de stilte en het geluid van de zingende vogels. Het schiet niet echt op met onze wandeling, nog geen drie kwartier later nemen we alweer even de tijd om te genieten van wat we zien. “Wat is dit een prachtige plek”, oordeelt Nynke over het Blauwe Gat, een vijver midden in het bos waar een leuk bankje staat.
We genieten van de gele lis, horen ontzettend veel vogels en als we een beetje stil zijn horen we zelfs de insecten zoemen. Libelles vliegen over en weer en dan ineens is Nynke’s aandacht gericht op iets dat in de vijver zwemt met het kopje boven water. Uit kort onderzoek blijkt het te gaan om een ringslang, die we blijven volgen tot ze aan de overkant uit ons zicht raakt.
Volgens ons hebben we niet eerder een etappe gelopen waar we zoveel vogels hebben gehoord. “Het is hier werkelijk een bos vol leven”, zo worden we het al genietend eens en wandelen weer door. In het bos zien we even later nog een aantal malen een ringslang door de bosjes of over het pad krioelen en Dick kan het niet later om even later een dennenappel naast Nynke te gooien die voor hem loopt. Uiteraard schrikt ze zich een hoedje.
Na nog een klein uurtje wandelen vinden we bij dierenbegraafplaats de Larixhof een plek om de rest van onze lunch te nuttigen. Het is dan nog een klein kwartiertje wandelen naar de plek waar onze fietsen staan. De cafetaria Family Wilhelminaoord is nu geopend en uiteraard maken we hier gebruik voor door een heerlijke softijs te kopen.
Dan fietsen we terug naar Boijl. Om kwart over twee zetten we de fietsen op de fietsenrek en rijden via een uiterst toeristische route – waarbij we in Elsloo nog een paar bakjes aardbeien scoren – weer terug naar huis. Hier biedt onze eigen tuin heerlijke schaduwplekjes om uit te rusten met een bakje koffie. Aan het eind van de middag nemen we een koud wit wijntje en een koel biertje en steken vervolgens de barbecue aan. We kijken terug op een heerlijke wandeldag.