Met hoge kortingen worden de mensen geïnspireerd om hun kerstaankopen te doen, je zou bijna blij worden van deze vierde donderdag in november die in de Verenigde Staten is begonnen als Black Friday. Twee maanden later lijkt Blue Monday daar als meest deprimerende dag van het jaar haaks op te staan. De kleur van de dag die ik vorige week beleefde ligt daar ergens tussenin, maar het was beslist niet een met een gouden randje.
Een week eerder had ik al een mailtje gekregen van een instantie die ik niet kende, maar die een foto op mijn website noemde die niet van mij was en waar ik geen licentie van zou hebben. Een fors geldbedrag moest ik daarvoor betalen. In eerste instantie schrok ik wel. Het was inderdaad niet en foto van mij, maar ik had ’m gedownload van zo’n site waar je vrij foto’s van kunt halen.
Het eerste wat ik kon bedenken is dat het allemaal wel nep zou zijn, al helemaal omdat ik een korting zou krijgen op de boete wanneer ik binnen een bepaalde tijd zou betalen. De mail gaat vooreerst de prullenbak in. Maar als ik een week later wordt herinnerd aan deze betaling, krijg ik toch een beetje een blue monday gevoel.
In een wereld waarin nep en echt amper meer van elkaar te onderscheiden zijn, vind ik het maar ingewikkeld om de juiste weg te bewandelen en dus bel ik met onder meer het centraal justitieel incassobureau om te checken of er wel meer instanties mogen bekeuren en de fraudehelpdesk om te vragen of de instantie waarvan ik een mail krijg wel echt bestaat. Het antwoord is op beide ‘ja’.
Het lood zakt me steeds meer in de schoenen en uiteindelijk trek ik zo’n beetje de conclusie dat er niets anders op zit dan de boete maar te betalen. Met korting, dat dan weer wel, maar dit gaat me niet nog een keer overkomen! Of het uit angst of woede is, weet ik niet, maar ik ga meteen na het betalen fanatiek aan de slag om alle ooit door mij gepubliceerde foto’s op te ruimen. Tjonge, je staat er versteld van wat je dan allemaal tegenkomt…