Sels diel ik myn fakânsjebelibbings meastentiids troch Polarsteps en ik fyn it moai om dit fan oaren te folgjen. Freonen fan ús binne hjoeddeis yn in lân wêr’t stoere mannen fan de brêge springe sa gau as der hûndert mark ynsammele is, sa lês ik.
Ik sjoch it al hielendal foar my: foar grut publyk spring ik as in stoere Tarzan fan de brêge de Feanster feart yn. “As der hûndert mark ophelle is springt de man fan de brêge”, fertel ik by it moarnsiten en meitsje der op in oare lokaasje mar krekt wat in grutter barren fan. “Dat woe ik ek mar dwaan fan ôf de Blauforlaetster brêge.”
“Kinst oan my de pot op”, sa krij ik as nochtere reaksje op myn wylde plannen. “Krigest fan my sechstich mark ast it nét dochst.” Myn entûsjasme is alwer wat minder, dit fyn ik al lang sa stoer net mear.
