Na een bezoekje aan de dierenarts met poes Tess beginnen we vandaag iets later aan onze wandeletappe, maar we hebben alle tijd en rijden rond negen uur richting Boijl waar we de fietsen stallen bij de bushalte. Dan rijden we terug naar Sluiszicht om hier de auto te parkeren. Dan zijn we gereed voor de etappe Sluiszicht-Boijl die we beginnen met een bakje koffie bij het parkeerterrein.
Al vrij vlot vertoeven we in een bosrijk gebied en met het heerlijke zonnetje er bij is het dan ook volop genieten. “Wat een prachtige omgeving”, stelt Nynke hardop vast en laat bij deze constatering de zonnestralen volop in haar gezicht stralen. Ze mist hierbij enkele boomstronken, struikelt hierover en moet enkele onhandige stappen zetten om niet tegen de vlakte te gaan. “Wat een klote gebied”, zo stelt ze nu foeterend bij.
Na een uur wandelen vinden we een perfect plekje om nog een bakje koffie te nuttigen aan een watertje vlak voor de Delleboersterheide. Dan is het wandelen en genieten tegelijk. We horen onder meer de geelgors, de tjiftjaf, de vink en de boomklever meerdere malen volop zingen en zien meerdere malen in de verte herten door de weilanden.
“Het ruikt hier niet al te fris”, duidt Nynke op een stuk grond vlakbij dat wellicht onlangs is bemest. Het hoort er allemaal bij en voor we het in de gaten hebben horen we om twaalf uur een klokje luiden in Nijeberkoop. Onze maag vindt het nu ook wel tijd voor de lunch, maar we vinden geen gezellig plekje om even te gaan zitten. Twintig minuutjes verderop vinden we wel een bankje met een prachtig ruim zicht.
Hier nemen we ruimschoots de tijd voor nog enkele boterhammen, een bekertje bouillon en vooral een poosje rust. “Dit zijn echt momentjes waar ik zo heerlijk van kan genieten”, maakt Nynke nogmaals duidelijk bij het inschenken van het water. In de sloot zien we vele kikkers, de natuur maakt zich weer op voor de zomer, de boeren maken hun grond weer gereed om te planten.
Na een heel lang pad langs de Lende zijn we allebei blij dat we het bij de route van zestien kilometer hebben gelaten en niet – zoals we aanvankelijk van waren – de laatste drie etappes samen te voegen in twee etappes van ruim twintig kilometer. Dit alles omdat de afstand naar start- en eindplaatsen nu toch steeds verder van huis komen te liggen.
We zijn beiden moe en dan ook blij dat we een uur later arriveren in Boijl. We maken onze fietsen los en op een bankje op de begraafplaats bij het kerkje drinken we volop in de zon een bakje thee. Nu hoeven we alleen nog maar te fietsen tot aan Sluiszicht en dat is met het toch behoorlijke windje dat er staat af en toe ook nog best pittig, vooral voor Dick, die het op eigen kracht doet.
Voor vandaag hebben we thuis geen gebak in de koelkast staan, maar Nynke had ons anderszins verlekkerd: “wy geane wol ergens oan.” Dit klinkt alleen al heel gezellig en dit plekje vinden we in het Witte Huis in Olterterp. Weer thuis duiken we net als zondag in bad, vandaag nemen we een wijntje mee. We eten Poke Bowl dat we in de terugreis hebben meegenomen van Koishi. Ook vandaag kijken we terug op een heerlijke wandeldag.