Van de etappe Houtigehage-Ureterp hadden we al zo’n drie kilometer gewandeld en daardoor waren er nog zo’n zeven kilometers blijven liggen. Het lijkt vandaag redelijk weer te worden en omdat we het weleens weer tijd vinden om samen te gaan wandelen, kiezen we voor deze zondag. We nemen een snipperdag van de kerk en op het moment dat het klokje luidt in Surhuisterveen, tillen wij onze fietsen op het rekje.
We rijden richting Ureterp en stallen daar de fietsen bij de Coop supermarkt. Dan rijden we terug naar Drachtstercompagnie – waar we de vorige keer geëindigd zijn – en parkeren de auto op de Smidswei bij de PKN-kerk. Terwijl wij onze fietsen van het rekje halen, zet de gemeente juist het slotlied in. We zien dat de koster de deuren opent. “Oant sjen!”, roept hij de eerste kerkganger die vertrekt na.
“Ik hie ek noch wol efkes plasse kind yn’t tsjerke”, bedenkt Nynke zich als er nog meer mensen naar buiten komen. “En wy hiene der ek wol in bakje kofje mei drinke kind”, zo oppert Dick die er van uit gaat dat er vast ook wel net zoals bij onze kerk koffiedrinken na de dienst is. We doen het niet en hebben al snel de rood-witte bordjes gevonden die we gaan volgen.
Het waait echt hard vandaag en dit merken we volop zodra we de bebouwde kom uit wandelen. We hebben de wind mee, de zon breekt steeds vaker door en het is droog, dus we klagen niet. Na een klein uurtje wandelen gaan we op zoek naar een bankje om een bakje koffie te drinken, maar die blijken hier schaars. Om kwart voor twaalf zien we een aantal planken die de vorm gekregen heb van een bankje en hier nemen we plaats.
We kijken om ons heen en zien twee ooievaars in hun nest en een aantal lama’s in een stal. Na deze korte pauze vervolgen we de wandeling langs de Brouwersleane en dan hebben we al snel Oerterp in beeld. Hier ontgrendelen we iets voor half een de fietsen en vinden op het pleintje bij de bibliotheek een bankje waar we een bouillon met een broodje nemen.
Dan is het vooral voor Dick even flink doortrappen, want de fietstocht richting Drachtstercompagnie is volledig tegen de nog steeds behoorlijk pittige wind in. Nynke fietst er bijna fluitend naast met haar ondersteuning die ze kan bij schakelen zoals ze maar wil. Rond kwart over één staan de fietsen weer op de auto en rijden we terug naar huis.
We ruimen de spullen op, nemen een kop thee in bad en dan is het ook al bijna weer vier uur, tijd voor de kop koffie met gebak waar we ons de hele dag op hebben verlekkerd. Dan nemen we een wijntje bij het gereedmaken van het diner voor vandaag, kip tandoori. We kijken terug op een heerlijke zondag. Hoewel vandaag een kerkbezoek ontbreekt, hebben we toch een heerlijke rustdag gehad.