“Binne jo Kooy?” Ik sta in de hal van De Lantearne bij de balie te praten met de beheerder als een kleine grijze dame gebogen achter een rollator even bij me blijft staan. Het is druk in hal, net als velen heeft ze vandaag een griepspuit gehaald. “Ik woe jo efkes tank sizze foar dy moaie stikjes dy’t jo altyd yn Kruispunt skriuwe, ik lês se altyd as earste.”
Ze overrompelt me ietwat met dit compliment, maar ik neem het dankbaar aan. Terwijl ze langzaam voortschuifelt richting de uitgang, kijk ik haar na en voel een emotie. Ik ben nogal gevoelige aangelegd en heb soms zomaar een traantje in mijn oog. De beheerder en ik kijken elkaar even aan; toevallig hebben we een dag eerder nog gesproken over de inspiratie en animo voor deze bijdragen.
Een half uurtje later probeer ik achter de desk in De Flambou een technisch conflictje te fiksen. Af en toe komt er iemand om het hoekje kijken hoe de kerk is opgeknapt, dan weer komt er iemand een praatje maken. “Ik fyn de nije stuollen wat heech”, zo luidt een oordeel en ik hoor dat ook de leuning ietwat teveel naar achteren hangt.
Regelmatig hoor ik om mij heen negatieve reacties op dingen in de kerk. De leuning van stoelen zijn ongewenst, de dominee is slecht te verstaan, de tekst op het scherm is niet te lezen… Hoe goed iedereen z’n best ook doet en hoe mooi het ook wordt gemaakt, altijd is er wel wat op aan te merken, nooit lijken we tevreden.
Persoonlijk vind ik de stoelen prima zitten en ik heb degene die mee heeft helpen selecteren een compliment gegeven. We hebben een prachtig mooi kerkgebouw en mogen dankbaar zijn dat we iedere zondag in vrijheid mogen samenkomen in een veilig, warm en droog gebouw. Ik denk dat het goed is eens te focussen op het doel van onze samenkomsten, waarom en voor Wie komen we eigenlijk samen?
Het positieve gevoel dat ik zojuist nog had door mijn ontvangen compliment is door dit negatieve commentaar behoorlijk weggeëbd. Terug fietsend naar huis komt het gelukkig langzaam terug wanneer ik me bedenk dat ik vanochtend nog in gebed heb gevraagd of ik ook vandaag maar enigszins een bijdrage mag leveren aan Gods koninkrijk. Met ‘myn moaie stikjes’ heb ik dat voorzeker voor deze dame gedaan. Dank U Heer.
