Light4Nations bracht Dia de Haan op het spoor van Israël

Tot 2016 was ze nog nooit in Israël geweest, nu is ze er niet meer weg te slaan, zo omschrijft Dia de Haan haar enthousiasme over haar bezoeken aan het land waar Jezus mens werd. Bijna ieder jaar bracht ze er sindsdien wel een bezoek, ooit hoopt ze er zelfs te gaan wonen. 

“Pas op hoor”, waarschuwt Dia de Haan bij het opgaan van het steile smalle trappetje dat leidt naar het appartement in Groningen waar ze ruim anderhalf jaar samen met haar vriend Siem woont. Ze zijn erg tevreden met deze nog redelijk betaalbare woonruimte in de stad. Een speciaal hoekje in de boekenkast is ingericht met souvenirtjes uit Israël. 

Vier maal reisde Dia de Haan samen met Light4Nations naar Israël; vorig jaar ondernam ze de reis samen met haar vriend Siem en een goede vriend; telkens weer voelde het aankomen voor haar als thuiskomen. “Dat kwam vooral de eerste keer doordat ik er veel rust vond”, blikt ze terug op 2016. “Alles wat ik meemaakte in Israël zorgde ervoor dat ik rust zag, deze reis is voor mij een turningpoint geweest.”

Het gevoel van thuiskomen in Israël komt niet in de laatste plaats doordat Dia Joods is. Ze is 26 jaar geleden geboren in Drachten en verder streng gereformeerd opgevoed in Ureterp en Wijnjewoude. De ontmoeting met Theo Tolsma op een conferentie voorafgaand aan haar reis naar Afrika onder de vlag van Athletes in Actions bracht haar uiteindelijk op het spoor van Israël.

Het evangeliseren in de sloppenwijken is niet bepaald iets voor Dia. Bouwen aan relaties door onder meer sport is meer haar talent. “Door de band die dan ontstaat kun je met een boodschap tot de mensen doordringen, daar ben ik goed in. Met enkele personen die ik toen heb leren kennen, heb ik nog steeds contact.
Van Theo hoorde ik van de reis die hij in 2014 naar Israël ging maken en dat leek mij ook wel tof. Jammer genoeg ging deze reis niet door vanwege de onrust rondom de het conflict in de Gazastrook.
Twee jaar later kwam er echter een nieuwe kans en ging ik mee. Toen we hiervan terugkwamen heeft Theo me gevraagd of ik mee wilde werken binnen de stichting. 

Actief binnen Light4Nations
Ik begon destijds in het team Operations en kreeg als taak om het allemaal wat zakelijker te maken, sponsoren te vinden en wat meer structuur te creëren binnen de organisatie. Eigenlijk hebben we toen best wel veel gedaan. We hadden bijna om de twee weken vergadering, bedachten een slogan, ontwierpen het briefpapier en kaartjes van Be the Light; met een klein groepje deden we destijds heel veel.”

De burn-out waar Dia de Haan medio 2017 in raakte zorgde er voor dat ze – naast het tijdelijk stoppen met de rechtenstudie aan de universiteit – ook haar taken binnen Light4Nations moest neerleggen. Ze liep tegen de beschermende muren aan die ze in haar leven om zichzelf had opgebouwd.

“Er ligt ergens een plan voor me”

“Ik kom uit een gebroken gezin. Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik veertien was en dat was niet altijd even gemakkelijk. Ik had mezelf als doel gesteld om minstens de middelbare school af te maken, iets dat mijn broers – die op het verkeerde pad waren geraakt – niet hadden gedaan. Dan heb ik in ieder geval een diploma, ik wilde dat mijn ouders trots op me waren.
Na de vechtscheiding heb ik echt vijf helse jaren gehad, ik ben zwaar depressief geweest en heb zelfs tot driemaal toe geprobeerd uit het leven te stappen. Daarna heb me laten opnemen. Een nieuwe start leerde me dat er ergens een plan voor me ligt, al heb ik nog geen idee hoe dat eruit ziet.
Op mijn achttiende heb ik de keuze gemaakt om rechten te gaan studeren. Je staat in het strafrecht aan een kant waar de hele maatschappij tegen is; je leest niet alleen het dossier, je leert ook je cliënt kennen, je ziet wie die persoon is, je krijgt ook de verhalen van hun kant te horen. Het is niet alleen wat je hoort op het nieuws, er zit een persoon achter.
Ik weet zeker dat mijn rechtenstudie op de een of andere manier in het plan hoort dat voor mij bestemd is en ik geloof dat Israël daar ook in thuis hoort; daar zou ik ooit ook graag willen wonen. Ik ben dan ook erg blij met Light4Nations waardoor ik Israël heb leren kennen. Zonder de stichting was dit waarschijnlijk niet gebeurd, nu ben ik er niet meer weg te slaan. Ik wil niet alleen de mensen leren kennen, maar ook de cultuur en ik ben zelfs bezig om Hebreeuws te leren, zodat ik straks echt met de mensen daar kan praten. Ja, ’t is pittig, maar het is reuze interessant en ’t is te doen.”

Op dit moment werkt Dia acht uren per week op een advocatenkantoor in Sneek en is ze bezig haar universitaire studie rechten af te ronden. Sinds haar onderbreking door ziekte is ze nog een beetje zoekend naar een juiste plek binnen Light4Nations. Nu wordt af en toe haar hulp ingeroepen bij zaken over vrijwilligerscontracten en de privacywet. Dia zou wel iets meer van haar talenten in willen zetten voor de stichting die zo verbonden is met het land van haar voorouders. “Schrijven vind ik fijn, het nakijken van teksten en ook het organiseren van dingen vind ik leuk”, maakt ze duidelijk. “Ik kan meer dan alleen af en toe een juridische kwesties behandelen.”